Nieuws
21 juli 2009Making Schools Different Alternative Approaches to Educating Young People Edited by Kitty te Riele University of... - Lees meer...
21 februari 2009Op 22 januari j.l. was dr. Frans Meijers te gast bij het VPRO-programma Andere Tijden. In de aflevering met als thema "V... - Lees meer...
21 december 2008Verschenen het onderzoeksrapport ‘Loopbaanleren en –begeleiden in het HBO’ dr. M. Kuijp... - Lees meer...
24 november 2008Verschenen is het rapport 'Kwaliteit aan zet, op weg naar professionele mentoring'. Een handreiking bestemd voor... - Lees meer...
23 november 2008In november is het boek 'Loopbaanleren: onderzoek en praktijk in het onderwijs' onder redactie van Marinka Kuijp... - Lees meer...
Contact
MeijersOnderzoek & Advies
Prinsenlaan 24
6524TB Nijmegen
t. 024 - 377 52 42
Contactformulier
Route
Loopbaanleren
Geplaatst op 23 november 2008
In november is het boek 'Loopbaanleren: onderzoek en praktijk in het onderwijs' onder redactie van Marinka Kuijpers en Frans Meijers verschenen.
Kuijpers, M. & Meijers, F. red. (2008). Loopbaanleren: onderzoek en praktijk in het onderwijs. Antwerpen/Apeldoorn: Garant (ISBN 978-90-441-2377-7; 262pp., €24,90)
Zelfsturing in de loopbaan wordt steeds belangrijker. In de eerste plaats vanwege de nog steeds toenemende individualisering van de samenleving die er voor zorgt dat de zogenoemde ‘standaardbiografie’ niet meer richtinggevend is voor de inrichting van de levensloop. De keuzemogelijkheden met betrekking tot studie, werk en de verhouding tussen werk en privé zijn veel groter dan generaties geleden. De keuzen die ouders maakten, zijn voor hun kinderen niet meer vanzelfsprekend. De toegenomen keuzevrijheid zorgt daarmee ook voor keuzedwang waarmee jongeren slechts via reflectieve zelfsturing adequaat kunnen (leren) omgaan. In de tweede plaats vanwege de overgang van een overwegend industriële naar een diensten- en kenniseconomie. In een diensten- en kenniseconomie kan - vanwege de toegenomen mondiale concurrentie – aan steeds minder werknemers een garantie op ‘een vaste baan voor het leven’ geboden worden. Voor steeds meer werknemers is sprake van een ‘grenzenloze loopbaan’, d.i. een loopbaan waarin zij gedurende hun werkzame leven enkele malen van bedrijf, branche en mogelijk zelfs beroep zullen moeten wisselen. Bovendien is het waarschijnlijk dat binnen een functie in de loop der tijd werkzaamheden veranderen. Het benutten van deze keuzemogelijkheden om (op een passende plaats) inzetbaar te blijven op de arbeidsmarkt en om persoonlijk te ontwikkelen naar eigen wens, vraagt om zelfsturing in werk en leren.
Daarom investeren scholen veel in (studie)loopbaanbegeleiding. Tot nu toe valt het resultaat echter tegen. Komt dat omdat het brein van leerlingen wordt overvraagd, zoals velen op basis van recent hersenonderzoek suggereren? Of is het gebruik van instrumenten als Persoonlijk Ontwikkelingsplan (POP) en portfolio onvoldoende om reflectie en zelfsturing te stimuleren? Wordt er wellicht onvoldoende onderscheid gemaakt tussen de leermogelijkheden en –behoeften van verschillende groepen van leerlingen? Zijn de docenten in het huidige onderwijs wel bereid én in staat om de beschikbare loopbaaninstrumenten optimaal te gebruiken? En is– last but not least – het onderwijs als organisatie in staat een goede omgeving te creëren voor loopbaanleren?
In ‘Loopbaanleren: onderzoek en praktijk in het onderwijs’ wordt in 11 bijdragen indringend op deze vragen ingegaan. Daarbij maken de auteurs, afkomstig uit binnen- en buitenland, gebruik van recente onderzoeksgegevens en theoretische inzichten. Tezamen geven zij een inspirerend beeld van de mogelijkheden en de grenzen van loopbaanleren in het huidige onderwijs. De voornaamste conclusie is dat zelfsturing geleerd kan worden, maar dat daarvoor een leeromgeving nodig is die aan drie condities voldoet. De leeromgeving moet praktijkgestuurd zijn (er moeten levensechte problemen centraal staan), vraaggericht zijn (de leerling/student moet reële keuzemogelijkheden hebben) en dialogisch zijn (de leerling/student moet de kans worden geboden om te spreken over de betekenis van zijn ervaringen met werk en werken voor zijn loopbaan. Op dit moment biedt het onderwijs wel in toenemende mate een praktijkgestuurde omgeving, maar van reële keuzemogelijkheden en dialoog is nog nauwelijks sprake. Het gevolg daarvan is dat studieloopbaanbegeleiding nog te vaak de vorm aanneemt van een leerlingachtervolgsysteem.